Artist Residency Akureyri – NL

Akureyri, IJsland – Een magische artist-in-residence in het noorden

Augustus 2018 | Salman Ezzammoury, beeldend kunstenaar en fotograaf

Een maand lang verbleef ik als beeldend kunstenaar bij Gil Artist Residency in Akureyri, in het noorden van IJsland. Omringd door indrukwekkende landschappen, vulkanische natuur en een levendige kunstgemeenschap werkte ik aan mijn project Akureyri Through the Eyes of a Stranger en experimenteerde ik met nieuwe ideeën en artistieke mogelijkheden. Het werd een bijzondere reis vol inspiratie, ontmoetingen en onverwachte momenten, met als hoogtepunt mijn tentoonstelling in galerie Deiglan, tegenover het Akureyri Art Museum.

In dit verslag neem ik je mee in mijn persoonlijke ervaringen, artistieke ontdekkingen en bijzondere ontmoetingen tijdens deze inspirerende maand.

Salman Ezzammoury - Artist in Residence, Akureyri - Iceland
Salman Ezzammoury aan het werk in zijn atelier tijdens zijn artist-in-residence in Akureyri, IJsland

Een uitnodiging naar het onbekende

Soms opent een uitnodiging de deur naar een wereld die je nog niet kent. Een wereld vol nieuwe indrukken, onverwachte ontmoetingen en artistieke mogelijkheden. Zo begon mijn avontuur in Akureyri, een stad in het noorden van IJsland, waar ik in augustus 2018 een maand verbleef bij Gil Artist Residency.

Ik was bijzonder blij met de uitnodiging en de positieve beoordeling van mijn aanmelding. Het zou mijn eerste artist-in-residence in het buitenland worden. Ik hou van reizen en van de inspiratie die ontstaat wanneer ik mij onderdompel in een onbekende cultuur en omgeving. Een residency biedt ruimte om tijdelijk ergens te wonen, deel te worden van een nieuwe omgeving en artistieke ideeën te ontwikkelen.

Mijn hoofd zat meteen vol plannen. Wat wilde ik maken? Welke verhalen wilde ik vertellen? En hoe kon ik de omgeving op mijn eigen manier in beeld brengen? Ik wist dat ik veel wilde zien en doen, maar ook dat ik ruimte moest laten voor het onverwachte.

De reis naar het noorden

De reis naar IJsland was een belevenis op zichzelf. Samen met mijn vriendin vertrok ik in een busje naar Hirtshals, een havenplaats in het noorden van Denemarken. Daar gingen we aan boord van de Smyril Line, de veerboot die ons naar IJsland zou brengen.

De overtocht duurde ongeveer tweeënhalve dag. Het vasteland verdween langzaam achter ons en de zee werd onze tijdelijke wereld. Golven, lucht en horizon vormden het uitzicht. Door het ritme van de boot en de veranderende kleuren van de hemel leek tijd minder belangrijk.

Tijdens een tussenstop van ongeveer vijf uur in Tórshavn, op de Faeröer, verkenden we de stad. De compacte straten, de kleurrijke huizen en de haven gaven de plek een intieme uitstraling. Het was een korte kennismaking, alsof we even een deur naar een andere wereld openden voordat de reis verderging. De totale zeereis naar IJsland bedroeg ongeveer 1.730 kilometer.

Na de overtocht over de Noordzee en de Noord-Atlantische Oceaan bereikten we Seyðisfjörður, een kleine havenplaats aan de oostkust van IJsland. Het dorp ligt tussen hoge bergen en heeft een bijzondere uitstraling. De lichtblauw geschilderde kerk trekt onmiddellijk de aandacht. De bebouwing, het water en de omringende bergen vormen samen een beeld dat je niet snel vergeet.

Onze bestemming lag nog verder naar het noorden. We vervolgden onze reis richting Akureyri. De weg voerde door een indrukwekkend landschap van bergen, lavavelden en uitgestrekte vlaktes. Hier en daar zagen we groepjes schapen die rustig graasden, vaak met drie bij elkaar: een moeder met haar twee jongen. Na de lange reis bereikten we uiteindelijk Akureyri. Ik was er niet alleen om een land te bezoeken, maar om er een maand lang te leven, te werken en mij onder te dompelen in een nieuwe omgeving.

Onderweg maakte de natuur diepe indruk op mij. Bij Möðrudalur voelde ik hoe afgelegen dit gebied was: weinig begroeiing, donkere aarde en kale hoogvlaktes, in schakeringen van grijs, bruin en zwart. Bij Hverir, in het geothermische gebied van Námaskarð, leek de aarde te ademen. Stoom steeg op uit de grond, modderpoelen borrelden en gele zwavel kleurde de bodem. De geur en de vreemde vormen maakten de plek bijna buitenaards.

Rond Mývatn wisselden het water, de vulkanische rotsen en de bijzondere landschapsvormen elkaar af. Een hoogtepunt was Goðafoss, de Waterval van de Goden. Het water stortte met grote kracht over de rotsen, terwijl nevel boven de rivier hing. Het witte schuim contrasteerde met het donkere gesteente. Ik bleef kijken naar het spel van water, licht en beweging. Deze tocht was meer dan een autorit: het was een ontmoeting met de stilte van de wildernis, het vuur van de aarde en de overweldigende kracht van het water.

Magisch Licht boven de bergen van Akureyri – IJsland

Magisch Licht boven de bergen van Akureyri – IJsland

Akureyri, een stad tussen bergen en fjord

Akureyri ligt aan de Eyjafjörður, een lange fjord die diep het land in loopt. Het is een belangrijk stedelijk en cultureel centrum buiten de regio Reykjavík. De stad heeft een eigen karakter. Kleurrijke huizen geven de straten een vriendelijke uitstraling, het centrum is levendig en overal voel je de nabijheid van de natuur. Achter de bebouwing rijzen de bergen op, terwijl het water van de fjord het landschap een bijna eindeloze ruimte geeft.

Wat mij vooral raakte, was de veranderlijkheid van de omgeving. De fjord en de bergen verdwenen regelmatig achter een sluier van mist. Vooral in de vroege ochtend, wanneer de zon langzaam door de wolken brak, ontstond een bijna onwerkelijk schouwspel. Contouren vervaagden, kleuren werden zachter en de stad leek even te zweven tussen hemel en aarde.

Het waren momenten waarop ik vanzelf langzamer ging lopen. Niet omdat ik ergens naartoe moest, maar omdat ik wilde kijken. Ook de kleine bijzonderheden bleven mij bij: de botanische tuin, het groen van de omliggende vallei en het warme water van het zwembad, op korte afstand van mijn studio. Een detail dat mij telkens liet glimlachen, was het rode verkeerslicht in de vorm van een hart. Een klein gebaar in het straatbeeld, maar precies het soort detail dat mijn aandacht trekt. Het laat zien hoe een gewone dagelijkse omgeving onverwacht iets persoonlijks kan krijgen.

Vanuit Akureyri verkende ik ook het schiereiland Tröllaskagi. De wegen 82 en 76 slingeren langs de kust en onthullen steeds nieuwe uitzichten. Langs de Eyjafjörður rezen de bergen steil op uit het water. Dalvík, met zijn vissershaven, ademde de sfeer van een gemeenschap die al generaties lang met de zee verbonden is. Verder noordelijk lagen Ólafsfjörður en Siglufjörður, beschut tussen machtige bergwanden. Bij Hofsós leek de tijd langzamer te gaan. Het landschap veranderde voortdurend: zonnestralen verlichtten delen van de bergen, terwijl andere hellingen in schaduw gehuld bleven. Ook het eiland Hrísey, in de Eyjafjörður, maakte deel uit van deze wereld van water en bergen.

Als beeldend kunstenaar keek ik niet alleen naar de schoonheid van de natuur, maar ook naar haar ritme, textuur en contrasten. Noord-IJsland liet zich niet zomaar in woorden of beelden vangen. Het was een landschap dat je moest ervaren: groots, stil en soms bijna onwerkelijk.

Mijn tijdelijke thuis: Gil Artist Residency

Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door de kunstenaars Aðalsteinn Þórsson en Arna Guðný Valsdóttir. Beiden hadden in Nederland gestudeerd en gewoond en spraken bovendien Nederlands. Dat zorgde meteen voor een vertrouwd gevoel, alsof er vanaf het eerste moment al een bijzondere verbinding bestond tussen IJsland en Nederland. In deze warme ontvangst voelde ik me direct welkom en keek ik vol verwachting uit naar de inspirerende tijd die voor me lag.

Al snel werd duidelijk dat Gil Artist Residency voor mij veel meer zou worden dan alleen een verblijfplaats. Het was een plek waar kunst en ontmoeting samenkwamen, waar ruimte was voor creativiteit en uitwisseling, en waar ik me thuis kon voelen, ver weg van huis. Een inspirerende werkruimte, een ontmoetingsplek voor kunstenaars en bovenal een tijdelijk thuis, midden in het indrukwekkende landschap van Noord-IJsland.

De studio lag midden in het centrum, in de omgeving die bekendstond als Art Street, tegenover het Akureyri Art Museum en de School of Visual Arts. Ik bevond mij op een plek waar kunst en dagelijks leven dicht bij elkaar lagen. De studio was ruim en nog grotendeels kaal toen ik aankwam. Het daglicht viel via het dak mooi naar binnen. Er was een werkruimte, een slaapkamer, een keuken en een badkamer. Via een tussendeur kon ik rechtstreeks naar de naastgelegen galerie Deiglan, waar ik tijdens mijn verblijf zou exposeren.

Ik gaf de kunstwerken die ik had meegenomen een plek en begon mijn nieuwe omgeving in te richten. Langzaam veranderde de lege ruimte in mijn eigen tijdelijke wereld. Gil Artist Residency bood kunstenaars uit verschillende landen de gelegenheid om projecten te ontwikkelen, onderzoek te doen en nieuw werk te presenteren. Ook de uitwisseling met de lokale gemeenschap, kunstenaars en culturele instellingen was belangrijk. Van deelnemers werd verwacht dat zij hun verblijf afsloten met een presentatie of tentoonstelling in galerie Deiglan. Dat paste goed bij mijn plannen.

Artists Aðalsteinn Þórsson, Arna Guðný Valsdóttir and Salman Ezzammoury meeting at an art studio during an artist residency in Akureyri, Iceland.

Een warm welkom bij Gil Artist Residency in Akureyri, IJsland, samen met collega-kunstenaars Aðalsteinn Þórsson en Arna Guðný Valsdóttir.

Een hoofd vol ideeën

Ik ben voortdurend met ideeën bezig. Mijn hoofd staat zelden stil; nieuwe plannen, beelden en associaties dienen zich aan. Soms begint een project met een klein detail, soms met een gevoel dat ik nog niet helemaal kan verklaren.

Mijn belangrijkste doel werd al snel duidelijk: aan het einde van mijn verblijf wilde ik een tentoonstelling organiseren met de titel Akureyri Through the Eyes of a Stranger. Ik wilde de stad vastleggen vanuit het perspectief van een buitenstaander. Niet als een toerist die alleen bekende bezienswaardigheden fotografeert, maar als een kunstenaar die probeert door te dringen tot de sfeer van een plek.

Ik wilde iedere dag nieuw werk maken, geïnspireerd door straten, mensen, natuur, architectuur, licht en onverwachte details. Daarnaast nam ik werk mee uit Nederland voor aanvullende exposities. Mijn ervaring als cameraman bij TV Ede wilde ik gebruiken voor een kunstzinnig videoproject over kunstenaars in hun ateliers. Ook wilde ik musea bezoeken, kunstmarkten ontdekken en lokale kunstenaars ontmoeten. Het was een ambitieus programma, maar de nieuwe omgeving gaf mij energie.

Iedere ochtend op ontdekking

Al snel vond ik mijn eigen ritme. Ik stond iedere ochtend vroeg op. Na een eenvoudig ontbijt en een douche, waarbij de kenmerkende zwavelgeur van het IJslandse water mij eraan herinnerde dat ik ver van huis was, trok ik eropuit. Ik nam mijn camera, pen en papier mee en begon te wandelen.

Vooraf bepaalde ik niet precies wat ik wilde fotograferen. Ik probeerde mijn plannen juist los te laten en ruimte te houden voor het onverwachte. Soms wandelde ik door de straten van Akureyri, andere dagen trok ik richting de bergen, de fjord of de nabijgelegen vallei. Ik keek naar gevels, ramen, schaduwen, gezichten, kleuren en vormen. Ik lette op hoe het licht veranderde en hoe een bekende straat er onder andere weersomstandigheden plotseling heel anders uit kon zien.

Mijn camera was niet alleen een technisch hulpmiddel. Ik gebruikte haar als een schetsboek, een manier om mijn waarnemingen vast te leggen en mijn gevoelens te onderzoeken. Soms bleef ik lange tijd op één plek staan, verwonderd over een beeld dat zich voor mij ontvouwde. Op andere momenten bewoog ik om een onderwerp heen en probeerde ik verschillende perspectieven te ontdekken. Ik volgde mijn intuïtie en liet mij leiden door wat mij op dat moment raakte.

Niet alles wat mij aanspreekt, is conventioneel mooi. Soms is het juist een beschadigde muur, een vreemde kleurcombinatie, een onverwachte schaduw of een detail dat anderen gemakkelijk voorbijlopen. Voor mij heeft alles wat iets in beweging brengt een mogelijke schoonheid. Het gaat niet alleen om wat we zien, maar ook om wat een beeld in ons wakker maakt.

Fotografie en digitaal schilderen

Mijn werk ontstaat uit een combinatie van fotografie en digitaal schilderen. Ik beschouw deze disciplines niet als twee afzonderlijke werelden, maar als middelen die elkaar aanvullen. De fotografie vormt vaak het vertrekpunt. Een beeld dat ik tijdens een wandeling maak, kan later uitgroeien tot een digitaal gecreëerd schilderij. Ik verander kleuren, voeg lagen toe, speel met structuren en laat vormen in elkaar overvloeien. Zo ontstaat een beeld dat niet langer uitsluitend een registratie van de werkelijkheid is, maar een persoonlijke interpretatie van mijn ervaring.

Ik probeer niet simpelweg weer te geven hoe een plek eruitziet. Ik wil laten zien hoe ik die plek beleef. Twee mensen kunnen op dezelfde plek staan en toch een heel andere wereld ervaren. De ene ziet een gebouw, de andere een herinnering. De ene ziet een landschap, de andere voelt eenzaamheid, vrijheid of verwondering. In mijn werk zoek ik naar de ruimte tussen waarneming en gevoel.

Soms wil ik de schoonheid van mensen en hun omgeving benadrukken en beelden maken die vreugde oproepen. Op andere momenten is mijn werk kritischer: dan spreek ik mij uit tegen onrecht en ontwikkelingen die onze wereld beschadigen. En soms ben ik vooral met mezelf bezig. Wie ben ik? Waar sta ik? Wat zoek ik? Kunst geeft mij de vrijheid om te blijven zoeken.

Mijn beelden hebben vaak een poëtisch karakter, zoals een journalist ooit over mijn werk schreef. Ik wil niet alles uitleggen of de kijker één vaste betekenis opleggen. Ik laat ruimte voor eigen associaties, herinneringen en gevoelens. Wat iemand in mijn werk ontdekt, hoeft niet precies overeen te komen met wat ik zelf heb ervaren. Dat maakt kunst voor mij zo bijzonder: een beeld kan een ontmoeting worden tussen maker en kijker, zelfs wanneer ze elkaar nooit hebben ontmoet.

Ik geloof dat kunst de samenleving kan verrijken, grenzen kan overstijgen en mensen bij elkaar kan brengen. Kunst kan gesprekken openen en ons anders naar de wereld laten kijken. Voor mij is het een middel om verbinding te zoeken en bij te dragen aan een betere wereld.

Beyond the Frame - Salman Ezzammoury

Beyond the Frame

Mijn studio als ontmoetingsplek

Een van de leukste aspecten van mijn verblijf was de mogelijkheid om bezoekers in mijn studio te ontvangen. Wanneer ik aan het werk was, zette ik buiten een stoepbord met de woorden My studio is open. Het was een eenvoudige uitnodiging, maar ze werkte verrassend goed.

Reizigers die onderweg waren door IJsland, zagen het bord en besloten nieuwsgierig naar binnen te lopen. Ik ontmoette mensen uit de Verenigde Staten, Australië, Italië, Canada, Israël, Zuid-Korea, Nederland, Duitsland en Chili. Ook lokale bewoners en kunstenaars uit Akureyri en de omgeving kwamen langs.

Soms ontstond spontaan een gesprek over fotografie, schilderkunst of reizen. Andere keren ging het over culturele verschillen, persoonlijke ervaringen of de manier waarop mensen naar kunst kijken. Ik vond het bijzonder om mijn werk te delen met mensen die ik kort daarvoor nog helemaal niet kende. De studio werd meer dan een plek waar ik alleen werkte: het werd een ruimte waar verschillende werelden elkaar ontmoetten.

Ik werk graag zelfstandig en heb stilte nodig om mij te concentreren en nieuwe ideeën te ontwikkelen. Toch sluit ik mij niet af voor anderen. Juist de combinatie van alleen werken en onverwachte ontmoetingen maakte deze residency zo waardevol. Ik kon mijn eigen ritme volgen en openstaan voor de wereld voor mijn deur.

Visitors at My Artist Studio – Artist in Residence, Akureyri, Iceland

Bezoekers in mijn atelier – Artist in Residence, Akureyri, IJsland

Een culturele ontdekkingstocht

Naast mijn werk in de studio wilde ik kennismaken met de kunstwereld en de geschiedenis van de regio. Ik ontmoette Hlynur Hallsson, directeur van het Akureyri Art Museum (Listasafnið á Akureyri). Het contact met het museum en de mensen die het culturele leven in de stad vormgeven, gaf mijn verblijf extra betekenis. Ik merkte hoe sterk de kunstinstellingen, kunstenaars en lokale gemeenschap met elkaar verbonden waren.

Ook Mjólkurbúðin, een galerie voor beeldende kunst, en Deiglan, een culturele ruimte voor tentoonstellingen en artistieke activiteiten, maakten indruk op mij. Deze plekken laten zien hoe gebouwen met een industrieel verleden een nieuw leven kunnen krijgen als ontmoetingsplaatsen voor kunst en cultuur. Het verleden blijft zichtbaar in de architectuur, terwijl nieuwe ideeën er ruimte krijgen.

In het Akureyri Museum maakte ik kennis met de geschiedenis van de stad en de regio Eyjafjörður. Oude foto’s, voorwerpen en historische verhalen brachten het leven van vroegere generaties dichterbij. Ook Nonnahús, het voormalige huis van schrijver Jón Sveinsson, en Davíðshús, de woning van dichter Davíð Stefánsson, boden een persoonlijke blik op de literaire geschiedenis van IJsland. In deze historische huizen voelde ik hoe sterk herinneringen verbonden blijven met de plaatsen waar mensen hebben gewoond en gewerkt.

Een bijzondere ervaring was het Icelandic Folk and Outsider Art Museum, ook bekend als Safnasafnið, buiten Akureyri. De aandacht voor volkskunst en outsider art liet zien dat creativiteit niet aan academische regels gebonden is. Kunst kan ontstaan vanuit persoonlijke ervaringen, intuïtie en een eigenzinnige kijk op de wereld. Dat idee spreekt mij aan, omdat ik in mijn eigen werk fotografie, schilderkunst en verschillende beeldtechnieken combineer.

Ook het Industrial Museum of Akureyri vertelde een verhaal over plaatselijke industrie en ambachten. Het Icelandic Aviation Museum en het Motorcycle Museum of Iceland lieten de ontwikkeling van techniek en vervoer zien. Bij Laufás, met zijn traditionele turfhuizen, ontdekte ik hoe mensen vroeger leefden en zich aanpasten aan het noordelijke klimaat.

Ik bezocht daarnaast Hrísey, waar ik kennismaakte met een andere artist-in-residence-omgeving en collega-kunstenaars Laura Marconi uit de Verenigde Staten ontmoette. Ook bracht ik een bezoek aan Listhússes in Ólafsfjörður en het Bear Art Center in Hofsós, op het schiereiland Tröllaskagi. Iedere plek had een eigen karakter en bood een andere kijk op de relatie tussen kunst, omgeving en gemeenschap.

Ik vind het inspirerend om te zien hoe andere kunstenaars werken, niet om hun aanpak over te nemen maar om nieuwe perspectieven te ontdekken. Een gesprek of atelierbezoek kan je aan het denken zetten, ook wanneer de ander in een heel andere discipline werkt. Waar komt inspiratie vandaan? Hoe geef je vorm aan een idee? Ik vond niet op iedere vraag een antwoord, maar keerde terug naar mijn werk met nieuwe indrukken.

Tijdens mijn verblijf sprak ik ook met Berglind Mari Valdemarsdóttir, projectmanager voor informatie en evenementen bij de openbare bibliotheek van Akureyri, Amtsbókasafnið á Akureyri (Akureyri Municipal Library). Ik vroeg haar of mijn werk daar eveneens tentoongesteld kon worden. Ze reageerde enthousiast. De tentoonstelling vond in oktober 2018 plaats, nadat ik alweer terug was in Nederland. Ik stuurde de werken per post naar IJsland; na afloop kreeg ik ze op dezelfde manier weer terug. Het was bijzonder dat mijn werk ook zonder mijn persoonlijke aanwezigheid een publiek in Akureyri kon bereiken.

Al deze bezoeken vormden samen een veelzijdig portret van Noord-IJsland. Cultuur bleek niet alleen in kunstwerken of museumzalen te vinden, maar ook in oude huizen, gebruiksvoorwerpen, industriële gebouwen en persoonlijke herinneringen. Achter iedere deur, ieder kunstwerk en ieder historisch voorwerp kon een nieuw verhaal schuilgaan.

Meeting Hlynur Hallsson, Director of Akureyri Art Museum – Iceland

Ontmoeting met Hlynur Hallsson, directeur van het Akureyri Kunstmuseum – IJsland

De tentoonstelling: Akureyri Through the Eyes of a Stranger

Een maand lijkt lang wanneer je aan een reis begint, maar in Akureyri kreeg de tijd een eigen tempo. De dagen waren gevuld met wandelingen, ontmoetingen, bezoeken, fotografie en werk in de studio. Voordat ik het goed en wel besefte, naderde het laatste weekend. Mijn belangrijkste project, Akureyri Through the Eyes of a Stranger, was klaar om aan het publiek te worden gepresenteerd.

Mijn artistieke avontuur in Akureyri kreeg vorm in twee bijzondere tentoonstellingen. Met Different Spaces presenteerde ik werk dat ik vanuit Nederland had meegenomen. Het was een mooie gelegenheid om mijn artistieke wereld met het IJslandse publiek te delen en mijn werk in een nieuwe culturele omgeving te laten zien.

Mijn afsluitende project, Akureyri Through the Eyes of a Stranger, ontstond vanuit de indrukken, ervaringen en ontmoetingen die ik gedurende mijn tijd in de stad had verzameld. Als kunstenaar en buitenstaander keek ik met een open blik naar Akureyri, haar omgeving en haar bewoners. Alles wat ik onderweg zag en ervoer, vormde een bron van inspiratie. In deze tentoonstelling vertaalde ik mijn persoonlijke kijk op de stad naar een artistieke impressie van het leven en de omgeving in het noorden van IJsland. De tentoonstelling was te zien in galerie Deiglan van Gilfélagið.

Na mijn terugkeer naar Nederland kreeg ik opnieuw de gelegenheid om mijn werk met het IJslandse publiek te delen. In oktober 2018 werd mijn werk gepresenteerd in de Akureyri Municipal Library. Hoewel ik zelf alweer in Nederland was, vormde deze presentatie een bijzonder vervolg op mijn artistieke avontuur in Akureyri.

Ik keek uit naar de opening. Zoals bij veel tentoonstellingen hoop je dat bezoekers belangstelling tonen, vragen stellen en iets herkennen in het werk dat je hebt gemaakt. Ik verwachtte een mooie presentatie en ongeveer honderd bezoekers. Wat er vervolgens gebeurde, had ik niet kunnen voorzien.

In hetzelfde weekend vond aan de overkant van de straat de officiële heropening plaats van het Akureyri Art Museum, dat na een grootschalige verbouwing meer dan een jaar gesloten was geweest. De opening werd verricht door de IJslandse premier Katrín Jakobsdóttir, minister van Cultuur Lilja Dögg Alfreðsdóttir en burgemeester Ásthildur Sturludóttir, samen met andere prominente figuren. Het was een belangrijk cultureel moment voor de stad en trok een grote menigte bezoekers. Mijn galerie, Deiglan, lag recht tegenover het museum. Na de officiële opening kwamen de premier, de minister, de burgemeester en andere prominente gasten samen met een grote stroom mensen ook mijn galerie binnen. Het was een bijzonder en onverwacht moment: mijn tentoonstelling werd zo onderdeel van deze feestelijke culturele gebeurtenis.

In plaats van de ongeveer honderd bezoekers waarop ik had gerekend, kwamen er tijdens dat weekend naar schatting bijna duizend mensen naar mijn tentoonstelling. Veel bezoekers die het museum hadden bezocht, liepen ook bij mij binnen. De belangstelling was overweldigend; het was zo druk dat ik nauwelijks met iedereen kon praten.

Mensen kwamen binnen, bekeken de werken en maakten kennis met mijn interpretatie van hun stad. Het was bijzonder om te zien hoe beelden die waren ontstaan uit mijn persoonlijke waarnemingen zoveel bezoekers konden bereiken. Ik had Akureyri vastgelegd vanuit het perspectief van een vreemdeling. Nu stonden de inwoners en bezoekers zelf voor mijn werk. Misschien herkenden zij hun stad, maar misschien ontdekten ze ook iets wat ze nog niet eerder op die manier hadden gezien.

Dat was precies wat ik met mijn project had willen bereiken: niet alleen laten zien wat ik had waargenomen, maar ook ruimte scheppen voor een nieuwe ontmoeting met de omgeving. Het grote aantal bezoekers was deels te danken aan de gelijktijdige heropening van het museum en de activiteiten in Art Street. Het was een samenloop van omstandigheden die ik nooit had kunnen plannen. Wat een toeval. Wat een geluk.

Soms werk je wekenlang aan een project zonder te weten wie het uiteindelijk zal zien. Je maakt keuzes, volgt je intuïtie en hoopt dat je beelden hun weg naar anderen zullen vinden. En soms brengt het leven je iets waarop je onmogelijk had kunnen rekenen. Voor mij werd deze tentoonstelling daardoor veel meer dan de afsluiting van een artist residency. Het was een bevestiging van de kracht van kunst om mensen samen te brengen en een onverwachte verbinding te creëren tussen een kunstenaar en een stad.

Through the Eyes of a Stranger – Icelandic Impressions

Akureyri door de ogen van een vreemdeling – IJslandse indrukken

Wat IJsland mij heeft gegeven

Wanneer ik terugkijk op augustus 2018, herinner ik mij niet alleen de tentoonstelling of het grote aantal bezoekers. Ik zie vooral de mist boven de fjord, het veranderende licht op de bergen, de kleurrijke huizen, de spontane gesprekken in mijn studio en de momenten waarop ik eenvoudigweg aanwezig was, zonder te weten waar mijn volgende beeld zou ontstaan.

De residency gaf mij de vrijheid om mijn eigen ritme te volgen. Ik kon werken, wandelen, nadenken, experimenteren en mijn ervaringen verwerken in nieuwe kunstwerken. Ik leerde Akureyri kennen door er tijdelijk deel van uit te maken. Niet als iemand die alleen op bezoek kwam, maar als een kunstenaar die een maand lang een eigen plek had in de stad. Dat gevoel van thuiskomen op een onbekende plek is voor mij een van de mooiste ervaringen die reizen kan bieden.

Ik ben ervan overtuigd dat we de wereld anders gaan zien wanneer we bereid zijn onze vertrouwde omgeving tijdelijk achter ons te laten. Nieuwe plaatsen houden ons een spiegel voor. Ze maken ons nieuwsgierig, stellen onze gewoonten ter discussie en laten ons ontdekken hoeveel er nog te zien en te ervaren valt. Als kunstenaar neem ik die ervaringen mee in mijn werk. Niet altijd als een herkenbaar landschap of een letterlijk portret van een plek, maar als kleuren, vormen, emoties en herinneringen die later opnieuw tevoorschijn komen.

Misschien is dat wel wat kunst voor mij betekent: het bewaren van iets wat anders zou verdwijnen. Een vluchtig moment, een gevoel, een ontmoeting of een bijzondere manier waarop het licht op een ochtend over de wereld viel.

A Busy Opening – Through the Eyes of a Stranger: Icelandic Impressions

Een drukke opening – Akureyri door de ogen van een vreemdeling: IJslandse indrukken

Een onvergetelijke maand

Mijn verblijf bij Gil Artist Residency in Akureyri was een bijzondere ervaring die ik nooit zal vergeten. Ik kwam naar IJsland met een hoofd vol ideeën en vertrok met nieuwe kunstwerken, ontmoetingen en herinneringen. Ik had mijn project Akureyri Through the Eyes of a Stranger kunnen realiseren en mijn werk aan een veel groter publiek kunnen presenteren dan ik ooit had verwacht.

Maar misschien was het belangrijkste resultaat niet eens zichtbaar in de tentoonstelling. Het zat in de tijd die ik had gekregen om te kijken, in de ruimte om te experimenteren, in de vrijheid om mijn eigen weg te volgen en in het besef dat inspiratie vaak ontstaat wanneer je jezelf openstelt voor het onbekende.

Akureyri was voor mij een magische plek in het noorden van IJsland. Een stad tussen bergen en fjord, waar mist en zon elkaar afwisselen, waar kleine details grote indrukken kunnen achterlaten en waar een onverwachte samenloop van omstandigheden een gewone tentoonstelling kan veranderen in een onvergetelijke gebeurtenis.

Ik vertrok met het gevoel dat ik een stukje van deze plek met mij meenam. En misschien had ik haar, door mijn werk, ook een klein stukje van mezelf achtergelaten.

Een vervolg in Nederland

Na mijn terugkeer in Nederland kreeg mijn ervaring in IJsland een vervolg. Ik ben geabonneerd op BK-informatie, het Nederlandse vakblad voor beeldend kunstenaars. Toen ik terug was, las ik een oproep aan kunstenaars die ervaring hadden met een artist-in-residence. Ik reageerde daarop en de redactie vroeg mij een artikel te schrijven over mijn verblijf in Akureyri. Het artikel besloeg twee volle pagina’s en verscheen in mei 2019. Het was een mooie gelegenheid om mijn ervaringen met andere kunstenaars te delen.

In 2019 presenteerde ik mijn project ook in het culturele centrum Cultura in Ede, onder de titel Akureyri Through the Eyes of a Stranger. Zo bleef het verblijf niet beperkt tot de maand in IJsland: de indrukken en beelden reisden met mij mee en vonden ook in Nederland een nieuw publiek.

Salman Ezzammoury
Beeldend kunstenaar en fotograaf – Nederland

Artist Salman Ezzammoury

Over Gil Artist Residency

Gil Artist Residency is gevestigd in Akureyri, in het noorden van IJsland. Het programma verwelkomt kunstenaars uit verschillende disciplines en biedt hen een maand lang ruimte om zelfstandig te werken, de lokale cultuur te ontdekken en inspiratie op te doen. Culturele uitwisseling en Open Studio vormen een belangrijk onderdeel van deze bijzondere artistieke ervaring.

Meer informatie: www.listagil.is

Waardering van de jury – 2018

We verwelkomen Salman Ezzammoury graag in augustus 2018 als artist in residence. Zijn cv heeft indruk op ons gemaakt. We zijn ervan overtuigd dat zowel hij als zijn kunstproject een waardevolle bijdrage zullen leveren aan het culturele en artistieke leven in Akureyri.

— Jury van Gil Artist Residency, Akureyri, IJsland